SE-4 · Âşık Veysel
Âşık Veysel Şatıroğlu, 1894 yılında Sivas’ın Şarkışla ilçesine bağlı Sivrialan köyünde dünyaya geldi. Yedi yaşındayken geçirdiği çiçek hastalığı nedeniyle önce bir gözünü, daha sonra yaşadığı bir kaza sonucunda diğer gözünü de kaybetti.
Babasının kendisine oyalanması için aldığı saz, hayatının en önemli parçası hâline geldi. Küçük yaşlarda başladığı saz yolculuğu, zamanla Anadolu’nun dört bir yanına ulaşan güçlü bir halk ozanlığına dönüştü.
Âşık Veysel’in sanat hayatında önemli bir dönüm noktası, halk şairi ve araştırmacı Ahmet Kutsi Tecer ile tanışması oldu. 1931 yılında Sivas’ta düzenlenen Âşıklar Bayramı’na katılmasıyla daha geniş çevrelerce tanınmaya başladı. Sazı ve şiirleriyle Anadolu’yu dolaştı; bir dönem köy enstitülerinde saz öğretmenliği yaptı. Şiirlerinde insan sevgisini, doğayı, toprağı, yaşamı, ölümü ve insanın dünyadaki yolculuğunu yalın bir Türkçeyle anlattı.
“Uzun ince bir yoldayım, gidiyorum gündüz gece” dizeleriyle hafızalara kazınan Âşık Veysel, halk şiiri geleneğini kendi çağının düşünceleriyle buluşturdu. Dostlar Beni Hatırlasın, Sazımdan Sesler ve Deyişler başlıca eserleri arasındadır. 21 Mart 1973’te doğduğu Sivrialan köyünde hayatını kaybetti. Evi bugün Âşık Veysel Müzesi olarak ziyaretçilere açıktır. Ardında bıraktığı türküler ve şiirler, Anadolu insanının dünyaya, doğaya ve insana bakışını anlatmayı sürdürmektedir.
Resmî kaynaklar+
- TDV İslâm Ansiklopedisi – Âşık Veysel
- T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı – Âşık Veysel Şatıroğlu
